Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Παράξενος κόσμος, δύσκολη ζωή
κάποτε με τρόμαζε η απόρριψη
τώρα αλλάξανε οι καιροί 
τώρα δε μου καίγεται καρφί.


Σε αδιέξοδο μπήκα στη ζωή
με μια φιγούρα σαν τη νύχτα σκοτεινή
σπίρτο στον άνεμο η κάθε μας στιγμή.
Το τρένο που μας πήρε δεν έπιανε σταθμό
ταξίδευε αλύπητα χωρίς προορισμό
γλίτωσα πηδώντας στο κενό.

Ένας φίλος μου θυμάμαι για να ισορροπεί
κράταγε ίση απόσταση απ' την τρέλα και τη λογική.



Ήσυχος άνθρωπος μ' ανήσυχο μυαλό
πρέπει στα θέλω μου να επιβληθώ
η μάσκα που φοράει το ψέμα,
 το κάνει ακαταμάχητο
Θέλω ν' αγγίξω με τα χέρια μου ουρανό
μέσα απ' τις στάχτες μου να ξαναγεννηθώ
ανεμόμυλους δεν θέλω πια να κυνηγώ.

Το διάβολο λένε, τον έφτιαξε ο Θεός
για νά 'χει κάποιον να παιδεύεται κι αυτός.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου