Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

ΑΝ

«Αν…» (1895)
Αν μπορείς να κρατιέσαι νηφάλιος, σαν όλοι τριγύρω
τα ‘χουν χαμένα και φταίχτη σε κράζουν για τούτο.
Αν μπορείς να πιστεύεις σε σένα, σαν όλοι για σένα αμφιβάλλουν,
μα και ν’ ανέχεσαι εσύ ν’ αμφιβάλλουν για σένα.
Αν μπορείς να προσμένεις, χωρίς ν’ αποκάμεις ποτέ καρτερώντας.
Κι αν, σα σε μπλέξουνε ψεύτες, εσύ σε ψευτιές δεν ξεπέσεις.
Κι αν μισημένος, κρατείς την ψυχή σου κλεισμένη στο μίσος,
μα χωρίς και να δείχνεις ποτέ περισσή καλωσύνη
κι ουδέ πάρα πολύ συνετός στις κουβέντες σου να ‘σαι.
Αν μπορείς να ονειρεύεσαι, δίχως ωστόσο να γίνεις
των ονείρων σου σκλάβος ποτέ. Κι αν στοχάζεσαι πάντα,
μα χωρίς και να κάνεις τη Σκέψη σκοπό σου.
Αν μπορείς ν’ ανταμώνεις τον Θρίαμβο κ’ είτε την Ήττα
και να φέρνεσαι πάντα στους δυο κατεργάρους αυτούς ολοΐδια.
Αν μπορείς να υποστείς μίαν αλήθεια που λες, να τη βλέπεις,
διαστρεμμένη απ’ αχρείους, να γίνει για βλάκες παγίδα.
Κι αν της ζωής σου το έργο, μπορείς να το βλέπεις συντρίμμια,
και να σκύβεις, να το χτίζεις ξανά, με φθαρμένα εργαλεία.
Αν μπορείς να σωριάζεις μια στοίβα τα κέρδη και το βιός σου,
και σε μια ζαριά να ρισκάρεις τα πάντα, μια κ’ έξω,
και να χάνεις, και πάλι ν’ αρχίζεις απ’ τ’ άλφα,
δίχως ποτέ μια κουβέντα να πεις για τα κέρδη που πάνε.
Αν μπορείς ν’ αναγκάσεις τα νεύρα, τους μυς, την καρδιά σου,
να δουλεύουν ακόμα για σε κι αφού σπάσουν, κι αφού παραλύσουν,
κι έτσι μπορείς να κρατήσεις ακόμα, σα μέσα σου πια δεν υπάρχει
τίποτα – εξόν απ’ τη θέληση που τους προστάζει: «Βαστάτε!».
Αν με τα πλήθη μιλώντας, φυλάξεις την κάθε αρετή σου.
Κι αν με βασιλιάδες παρέα, δεν χάσεις το νου σου.
Κι αν ούτε εχθροί, μα ούτε φίλοι ακριβοί, να σε πλήξουν μπορούν.
Κι αν λογαριάζεις τους πάντες, αλλά και κανέναν περίσσια.
Και αν μπορείς να διατρέχεις στο κάθε λεπτό, που αδυσώπητα φεύγει,
όλο τον δρόμο που πρέπει να κάνεις μες στους εξήντα του χτύπους,
τότε δική σου θα’ ναι όλη η Γη, κι ό,τι μέσα της κλείνει,
και – τρανότερο! – τότε πια γένηκες Άντρας, παιδί μου!
Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ

ΠΕΤΑ!


Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ .....


ΤΕΛΙΚΑ Ο ΜΟΝΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ
 ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΞΕΙ ΤΗΝ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΟΜΟΡΦΙΑ ΜΑΣ
 ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥ ΜΑΣ.....♥


Κυριακή, 12 Αυγούστου 2012

ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΙ 13 ΣΗΜΕΡΑ......

........13 ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΙΣ .....

                                      ΚΑΛΥΤΕΡΑ ....ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΑ......ΓΙΟΡΤΙΝΑ.....!!!

ΠΟΛΛΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΘΑ ΠΕΣΟΥΝ ΑΠΟΨΕ ...ΙΣΩΣ ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΥΧΕΡΟ ΣΟΥ....

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΝΕΙΡΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΕΥΧΕΣ
ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΥΧΕΣ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ
ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ 
ΑΝΟΙΧΤΟΣ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΣΕ ΑΣΤΕΡΙΑ
 ΠΡΟΘΥΜΑ ΝΑ ΠΕΣΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ....
                                                                                                                 
                                                                                                                       Ιω 






Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΑ ΛΑΘΗ ΣΟΥ?


ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΦΙΛΗΣ ΜΟΥ..

Σκαλιζοντας σημερα μεσα στα μπαουλα του διαδυκτιου 
ανακαλυψα αυτο το βιντεακι δωρο αγαπης απο μια φιλη.
Μ εκανε να σκεφτω 
πως οταν οι ευχες ειναι απο καρδιας καθε μερα ειναι γιορτη ,
 οταν εχεις φιλους που σε αγαπουν καθε μερα σου ειναι γιορτινα γενεθλια!

Ευχαριστω αχωνευτουλα φιλη μου........

ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΕ Η ΩΡΑ.....

Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα.
Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια.

Κωνσταντίνος Καβάφης (από το "Απ' τες εννιά")



Η ζωή τρέχει, ο κόσμος τρέχει, ο χρόνος τρέχει... όλα τρέχουν!

Πριν προλάβεις να σκάσεις ένα χαμόγελο, ρίχνεις ένα δάκρυ.

 Πριν προλάβεις να σκουπίσεις το δάκρυ, πέφτεις.
 Κι εκεί που προσπαθείς να σηκωθείς, ένας άνθρωπος σου δίνει το χέρι του. Ίσως και την καρδιά του.
 Εκεί που χαίρεσαι που σηκώνεσαι, ξαναπέφτεις.
Αυτό είναι η ζωή: σκαμπανεβάσματα, και κυρίως ψυχικά.
Αξίζει να χαίρεσαι όταν ξέρεις ότι σε λίγο θα λυπηθείς;
Αξίζει να λυπάσαι όταν ξέρεις ότι σε λίγο θα χαρείς;
Τι αξίζει τελικά;
ΟΛΑ αξίζουν.
ΖΗΣΕ! και μην κυνηγάς τον χρόνο. 

Είσαι σαν τον σκύλο που κυνηγά την ουρά του χωρίς να καταφέρει να την πιάσει ποτέ!
Στη ζωή πρέπει να κοιτάς μπροστά.

 Αν κοιτάς πίσω ή θα σκοντάψεις και θα πέσεις ή θα προσπεράσεις κάτι που άξιζε και δεν το είδες γιατί κοιτούσες πίσω.
Απλά φτάνει μια στιγμή στη ζωή σου που αναθεωρείς, που βάζεις τα πράγματα στη θέση τους και αποφασίζεις ποιοι άνθρωποι άξιζαν να είναι στη ζωή σου και ποιοι όχι.

 Ποιους θες να έχεις μαζί σου από εδώ και πέρα και ποιους τους αφήνεις εκεί που πρέπει να ανήκουν... στο παρελθόν!
Είναι ωραία η αίσθηση όταν νιώθεις μέσα σου την ικανότητα να αφήνεις τα γεγονότα στο παρελθόν

. Άλλωστε το να παρατάς κάτι δε σημαίνει πάντα ότι είσαι αδύναμος, αλλά σημαίνει πως είσαι αρκετά δυνατός για να το αφήσεις!
Κι όσο περισσότερο άξιζε αυτό το κάτι που άφησες, τόσο πιο δυνατός είσαι.
Κι όσο δεν άξιζε αυτό το κάτι κι εσύ αρνιόσουν να το αποχωριστείς, τόσο μαλάκας ήσουν.
Οπότε ήρθε καιρός να κάνεις το delete σε ό,τι σε κρατάει πίσω και να προχωρήσεις!
Κι αν έχεις τις αμφιβολίες σου ο χρόνος θα σου δώσει όλες τις απαντήσεις χωρίς να χρειάζεται καν τις ερωτήσεις.
Κι οι μέρες στο ημερολόγιο είναι πιο κοντά απ΄ ό,τι φαίνεται.


http://tsamali.blogspot.gr

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Παράξενος κόσμος, δύσκολη ζωή
κάποτε με τρόμαζε η απόρριψη
τώρα αλλάξανε οι καιροί 
τώρα δε μου καίγεται καρφί.


Σε αδιέξοδο μπήκα στη ζωή
με μια φιγούρα σαν τη νύχτα σκοτεινή
σπίρτο στον άνεμο η κάθε μας στιγμή.
Το τρένο που μας πήρε δεν έπιανε σταθμό
ταξίδευε αλύπητα χωρίς προορισμό
γλίτωσα πηδώντας στο κενό.

Ένας φίλος μου θυμάμαι για να ισορροπεί
κράταγε ίση απόσταση απ' την τρέλα και τη λογική.



Ήσυχος άνθρωπος μ' ανήσυχο μυαλό
πρέπει στα θέλω μου να επιβληθώ
η μάσκα που φοράει το ψέμα,
 το κάνει ακαταμάχητο
Θέλω ν' αγγίξω με τα χέρια μου ουρανό
μέσα απ' τις στάχτες μου να ξαναγεννηθώ
ανεμόμυλους δεν θέλω πια να κυνηγώ.

Το διάβολο λένε, τον έφτιαξε ο Θεός
για νά 'χει κάποιον να παιδεύεται κι αυτός.

ΓΟΥΡΟΥΝΙΕΣ....


ΠΟΙΟΣ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ?


Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2012

ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΟΠΟΥ ΘΕΣ....


                                                                                                                                                          Σωκράτης

ΑΣΕ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΣΟΥ ΑΝΟΙΧΤΕΣ....


*** Το χρώμα του φεγγαριού-Α.Παπαδάκη

ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ!


Αν δεν σ’ αρέσει το σκηνικό μες στο οποίο κινείσαι, 
γκρέμισέ το και φτιάξε ένα καινούργιο....
Το σκηνικο της καλης καρδιας....!


ΠΟΙΟΣ ΟΔΗΓΕΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΟΥ?


Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

ΓΡΑΝΙΤΑ ΑΠΟ ΠΕΠΟΝΙ

Σημερα ειπαμε να δροσιστουμε λιγο πριν κοιμηθουμε
με κατι γευστικο αλλα μη παχυντικο!
Καναμε λοιπον γρανιτα πεπονι κι επειδη βγηκε υπεροχη την μοιραζομε μαζι σας..
Πολτοποιησα στο μουλτι πεπονι, προσθεσα 3-4 φυλαρακια βασιλικο απο την γλαστρα μου ,
1 κ.γλ. λεμονι, λιγο νερο για να αραιωσει και το εβαλα στον καταψυκτη.
Μολις παγωσε ( σε 3 ωρες ηταν ετοιμο) το εβγαλα το θρυματησα στο ποτηρι προσθεσα νερο
εκανα και το αντιστοιχο ντεκορ με φυλαρακια απο τον βασιλικο μου και ειδου το αποτελεσμα!!!
Υπεροχη γευση,χρωμα, εμφανιση και απο θερμιδες ......τιποτα!!
Γιατι δεν εβαλα καθολου ζαχαρη !!
Δοκιμαστε το και θα με θυμηθειτε...:))

ΣΚΕΨΕΙΣ......

 τα πραγματα ειναι πολυ πιο απλα 
και δεν χρειαζεται να ζυγιαζονται  τοσο πολυ οι σκεψεις ....
 

ΠΑΡΟΙΜΙΑ


Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012

ΥΠΟΜΟΝΗ.....


ΔΙΑΛΕΞΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΥ


ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΧΕΙ.....


ΚΡΙΣΗ= ΕΥΚΑΙΡΙΑ



Το σίγουρο είναι πως αυτή η Κρίση θα γεννήσει τους νικητές της επόμενης ημέρας. Γιατί να μη «νικήσετε» εσείς; Γιατί –αυτή τη φορά– να μη νικήσουν οι άνθρωποι που είναι ευαίσθητοι, ονειροπόλοι, οικολόγοι, δημοκράτες, προοδευτικοί, καλλιτέχνες και ανθρωπιστές; Γιατί να μην νικήσουν οι Άνθρωποι;
Είναι καιρός λοιπόν να δοκιμάσουμε ό,τι νέες ιδέες έχουμε στο οπλοστάσιο μας
. «Ό,τι ονειρεύεστε ή ότι σκέφτεστε να κάνετε, ξεκινήστε και κάντε το. Το θράσος εμπεριέχει ευφυΐα, δυναμική και μαγεία. Αρχίστε τώρα» συμβούλευε ο Γκαίτε.  Ας ακολουθήσουμε τη συμβουλή του.
Αυτή η Κρίση είναι ίσως η μοναδική ευκαιρία στη διάρκεια της γενιάς μας για να αλλάξουμε τον κόσμο. Τα μόνα που χρειαζόμαστε είναι επιμονή και χαρά, ιδέες και φαντασία –κι έναν ασυμβίβαστο έρωτα προς την ελευθερία. Δεν χρειαζόμαστε χρήματα ή εξουσία. Μπορεί να χρειαζόμαστε μια χούφτα «ανισόρροπους» φίλους για να μας συμπαρασταθούν, αλλά ακόμη περισσότερο χρειαζόμαστε να παραδοθούμε σε μια άνευ όρων αγάπη για τους άλλους, για τη Φύση και την ίδια τη ζωή.

***από το άρθρο του Γ.Στάμκου στη Zougla online

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2012

ΣΟΥΠΑ ΚΟΥΠΑΤΗ


Με απλα λογια οσο απλη ειναι και η σουπα....
σε μια κατσαρολα κοβουμε  σε κυβακια κολοκυθι-πιπερια πρασινη-φασολακια-πατατα-ντοματα-σελινο-κρεμμυδι-λαχανο-μπροκολο(αυτα εβαλα εγω) εσεις συμπληρωστε οτι αλλο τραβα η ορεξη και το ματι σας προσθεστε 2 κ.σ κουακερ βρωμης λιγο αλατακι -πιπερακι 2κ.σ ελαιολαδο και τ αφηνουμε να βρασουν οταν ειναι σχεδον ετοιμα προσθεστε λιγο λεμονι και μηλοξυδο κατα βουληση....
σερβιρετε  σε κουπα  γαρνιρωντας με μια πινελια μαινατανου και την απολαμβανετε στο μπαλκονι παρακαλωντας  το εξαφανισμενο αερακι να σας επισκεφτει......:)
**** δεν ξερω για σας αλλα ο βατραχος ξετρελαθηκε ..

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

ΓΕΥΣΗ ΔΡΟΣΙΑΣ


Μια υπεροχη δροσερη σαλατα σας κερνω σημερα
Απλη γρηγορη και πανω απ όλα γευστικοτατη  είναι ένα μοναδικο οπλο για την αντιμετωπιση του  καυσωνα που  μας κλεινει απειλητικα το ματι…
Πλενετε  4 φυλλα μαρουλιου, το ψιλοκοβετε , - 5 θερμιδες
 προσθετετε μεσα κομματια1/2 μηλου ,-35 θερμιδες
κυβακια από ¼  γκρειπφρουτ,- 15 θερμιδες
2  κερασια κομενα στη μεση,-4 θερμιδες
1/4 πεστροφα καπνιστη-35 θερμιδες
 ριχνουμε ½ κ.γλκσπορακια λιναροσπορου,-12 θερμιδες
και ραντιζουμε με μια ελαφρια σως ( 1 κ.γλκ. ελαιολαδο+λεμονι+ μηλοξυδο)-70 θερμιδες
ΣΥΝΟΛΟ ΘΕΡΜΙΔΩΝ: 176
Χαμηλης περιεκτικοτητας σε θερμιδες,με πληθωρα βιταμινων  και συστατικων χρησιμων για τον οργανισμο
*** η πεστροφα να είναι κατά προτιμηση Ορχομενου ..;)είναι μακραν καλυτεροτερη ολων….
*** η ποσοτητα της σαλατας ειναι ατομικη
μπορειτε να την συνοδευσετε με ενα ποτηρι πρασινο τσαι με λεμονι γαρνιρισμενο με φυλαρακια βασιλικου  και να απολαυσετε μια υπεροχη δροσερη  βραδυα κανωντας τον καυσωνα να σκασει απο την ζηλεια του και να  θελει να το βαλει στα ποδια....;)

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2012

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΙΩΑΝΝΑΘΑΝ

ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ
ΕΧΕ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΟΥ
ΜΑΘΕ ΝΑ ΠΕΤΑΣ ΨΗΛΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑ!
ΓΙΑΤΙ ΜΑΚΡΥΤΕΡΑ ΒΛΕΠΕΙ Ο ΓΛΑΡΟΣ ΠΟΥ ΠΕΤΑ ΨΗΛΟΤΕΡΑ!!



Κυριακή, 6 Μαΐου 2012

ΦΕΓΓΑΡΑΔΑ ΑΠΟΨΕ....


Ηθελα τοσο πολυ να γραψω αποψε αλλα δεν μπορω.
Ξεχαστηκα .........να κοιταζω.
Να κοιταζω αυτο το υπεροχο φεγγαρι που γεμισε την νυχτα μου με φως.
Το βλεπω να μπαινει παντου, να λουζει τα παντα, ακομη και την ψυχη μου.
Το βλεπω να ψαχνει τους δρομους του κορμιου μου.
Κατι μικρα συννεφακια διπλα του εχουν στησει χορο.
Ζηλευω............θα' θελα να' μαι μαζι τους.
Πινω μια ρουφηξια απο την βυσσιναδα μου
που ανταγωνιζεται σε γλυκα την σημερινη βραδυα.
Τι ομορφια ειναι αυτη Θε μου!!!
Η φλυαρη φλογα ενος κεριου με συντροφευει.
Μια χαζη πεταλουδιτσα πηγε και τσουρουφλιστηκε πανω της.
Ετσι κανουν αυτες .........καιγονται.
Τους αρεσει να καιγονται.
Φυσαω απαλα την φλογα και παιζω μαζι της.
Την βλεπω να λικνιζεται ναζιαρικα.
Ενα τριζονι στην γωνια κανει δυο βηματα
διστακτικα προς το φως και το στηνει στο τραγουδι.
Ζωγραφιζω αστερακια πανω στο χαρτι και αφηνω
την φαντασια μου να μου κανει παρεα.
Βλεπω ενα κοπαδι ολολευκα περιστερια
να ξεχυνεται απ' την ψυχη μου.
Τους χαμογελαω και τους στελνω ενα φιλι.
Απλωσα τα χερια μου ξαφνικα ελπιζοντας να πιασω
το φεγγαρι.......εστω να τ' ακουμπησω.
Του χαμογελαω........
Μου φανηκε οτι μου χαμογελασε κι αυτο.
Κλεινω τα ματια και αφηνομαι.
Αφηνομαι σ'αυτη τη γλυκεια, μοναδικη αισθηση
ευχαριστησης που μου δημιουργει.
Ενα παιγχνιδιαρικο αερακι φτερουγισε κι ηρθε κοντα μου
να μ'αγκαλιασει και να με φιλησει, αφηνοντας μια αισθηση
ανατριχιλας να χαλαει την ησυχια μου.
Κατι ερωτολογα μου φανηκε οτι μου ψιθυρησε στ' αυτι
αλλα δεν προλαβα να τ'ακουσω.
Το τριζονι συνεχιζει το τραγουδι του.
Νομιζω οτι προσπαθει να με νανουρισει.
Ξαναχαμογελω................
Και αφηνω τον χρονο να κυλαει και να ταξιδευει μαζι
με το ολογιομο φεγγαρι.............
ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ......ΟΜΟΡΦΙΑ ΜΟΥ!!!!!!!


                                                                                                  Ιω

ΚΑΝΕ ΟΜΟΡΦΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ


Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!


ΗΡΘΕ Η ΑΝΟΙΞΗ!!!!

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ!!
ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΑΣ ΚΙ ΑΦΗΣΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΟΥΝ ΧΡΩΜΑΤΑ, ΑΡΩΜΑΤΑ, ΓΕΥΣΕΙΣ ΧΑΡΑΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ....
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΚΕΡΑΣΤΕ ΑΠΛΟΧΕΡΑ ΓΥΡΩ ΣΑΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΓΙΑΤΙ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΑΓΑΠΗΣ ΠΟΥ ΑΝΘΙΖΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ....:)



Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ....


Μια φορά κι έναν καιρό, στα παλιά τα χρόνια, ζούσε μια γυναίκα που είχε τέσσερα παιδιά, τρεις κόρες και έναν γιο.
 Ο πατέρας τους πέθανε, όταν  αυτά ήταν πολύ μικρά και η μάνα τους για να τα ζήσει δούλευε σε διάφορες δουλειές, γιατί ήταν πολύ φτωχιά.
Μεγάλωσε και τα τέσσερα παιδιά και τα πάντρεψε αλλά όλα έμεναν μακριά.
 Από την κούραση και από την ταλαιπωρία αρρώστησε και δεν μπορούσε πια να δουλέψει. Και έπεσε στο κρεβάτι πολύ βαριά. Οι γείτονες δεν την έβλεπαν να πηγαίνει στην ξένη δουλειά και ανησύχησαν. Πήγε το πρωί μία γειτόνισσα για να δει τι είχε και δεν πήγε στη δουλειά και την βρήκε στο κρεβάτι πολύ άρρωστη.
 —Έλα γειτόνισσα, να πας να φωνάξεις την πρώτη μου κόρη να έρθει, που την χρειάζομαι.
Πάει τότε η γειτόνισσα στην πρώτη κόρη και τις λέει να πάει στην μάνα της που είναι πολύ άρρωστη.
 Εκείνη δεν δέχτηκε να πάει γιατί έπλενε και είχε τα ρούχα μέσα στη σκάφη.
 -Δεν μπορώ να πάω να την δω γιατί πλένω.
 Όταν πήγε η γειτόνισσα και της είπε ότι, η κόρη σου δεν μπορεί να έρθει γιατί έχει τα ρούχα μέσα στην σκάφη και πλένει, η άρρωστη μάνα αναστέναξε, δάκρυσε και της είπε:
- Σου εύχομαι, κόρη μου, η σκάφη να γίνει το σπίτι σου και να το σέρνεις όπου πας στα όρη και στα βουνά, όλη σου τη ζωή. 
Από τότε η κόρη της έγινε χελώνα.
 Τότε, έστειλε την γειτόνισσα στην δεύτερη κόρη. 
Και αυτή όμως βρήκε δικαιολογία ότι ύφαινε.
—  Δεν μπορώ να έρθω γιατί έχω στον αργαλειό το νήμα.  
Τότε πάλι η μάνα δάκρυσε και την καταράστηκε.   
—  Άντε κόρη μου, να υφαίνεις μέρα νύχτα και σταματημό να μην έχεις. 
Να σου χαλάνε οι άνθρωποι τα υφαντά και να σε κυνηγούν παντού.  
Κι από τότε έγινε η αράχνη. 
 Μετά την έστειλε στον γιο της, μα κι εκείνος αρνήθηκε.  
-Πες της μάνας μου ότι, δεν μπορώ να έρθω γιατί βάζω στα ξύλα καρφιά.
 Τότε η μάνα αναστέναξε πάλι και του είπε:   
—Να έχεις την κατάρα μου και τα καρφιά να γίνουν αγκάθια στο σώμα σου και να γυρίζεις σαν την άδικη κατάρα.  
 Από τότε έγινε ο σκαντζόχοιρος.
 Τότε θυμήθηκε την μικρή της κόρη και η γειτόνισσα πήγε και σ’ αυτή.
 Όταν είδε την γειτόνισσα να πηγαίνει στο σπίτι της τόσο πρωί, απόρησε. —  Καλώς την, της είπε. Πώς είναι και ήρθες τέτοια ώρα;
Η  γειτόνισσα της είπε ότι την γύρευε η μάνα της, που είναι πολύ άρρωστη.
 Η κόρη της εκείνη τη στιγμή ζύμωνε  και είχε το ζυμάρι μέσα στην σκάφη. Παράτησε όμως το ζύμωμα κι όπως ήταν με   τη ζύμη στα χέρια έτρεξε στην μάνα της.
 Ούτε που ήθελε να πλυθεί, για πιο γρήγορα. 
 Όταν την είδε η μάνα της, της λέει.
—  Γιατί κόρη μου είναι τα χέρια σου με τις ζύμες; 
—  Ζύμωνα μάνα και έτρεξα να δω τι έχεις. 
Τότε η μάνα της την αγκάλιασε, τη φίλησε και της λέει. 
—  Να έχεις την ευχή μου κόρη μου!
 Να πετάς από λουλούδι σε λουλούδι, να μαζεύεις το μέλι από τα λουλούδια, να φέρνεις την γλυκασιά.
 Να είσαι χρήσιμη στον κόσμο.
 Το ζυμάρι που είναι στα χέρια σου να γίνεται κερί, για τις εκκλησίες.
 Χωρίς εσένα και το κερί σου να μην μπορεί να λειτουργήσει ο παπάς.  
Έτσι έγινε η μέλισσα.  

ΜΗΝ ΓΥΡΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΑΣ,
ΤΡΕΞΤΕ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥΣ ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΤΟ ΖΗΤΗΣΟΥΝ
ΙΣΩΣ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΔΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΤΟΥΣ! 

***Αφιερωνω αυτο το παραμυθι στους γονεις μου και τους ευχαριστω που μου προσφεραν πραγματικα παρα πολλα!!

Κυριακή, 1 Απριλίου 2012

ΕΣΩ ΕΤΟΙΜΟΣ


ΓΙΝΕ ΑΕΤΟΣ!


Μια φορα κι έναν καιρο , σε μια βουνοκορφη
 βρισκοταν η φωλια ενός αετου που ειχε τεσσερα μεγαλα αυγα.
Μια μερα το βουνο τρανταχτηκε από έναν σεισμο και  τα αυγα
κυλησαν φτανοντας κατω στο λιβαδι, σ’ένα κοτετσι.
Οι κοτες θελησαν να προστατεψουν και να φροντισουν
 τα αυγα του αετου.
Ετσι μια γρια κοτα προσφερθηκε να τα φροντισει
και να τα προστατεψει
Ένα πρωινο ένα αυγο ανοιξε και ενας πανεμορφος αετος
γεννηθηκε.
Δυστυχως όμως , μεγαλωσε αναμεσα σε κοτες.
Ετσι συντομα πιστεψε ότι και ο ιδιος ηταν απλως μια κοτα
Αγαπουσε το σπιτι και την οικογενεια του αλλα το πνευμα του
αναζητουσε κατι παραπανω
Μια μερα ενώ επαιζε ο αετος κοιταξε στον ουρανο και
ειδε μια ομαδα πανισχυρων αετων που πετουσε ψηλα
«Αχ!» φωναξε «μακαρι να μπορουσα να πεταξω όπως αυτά τα πουλια»
Οι κοτες ξεσπασαν σε γελια
«Δεν μπορεις να πεταξεις!
Εσυ εισαι κοτα και οι κοτες δεν πετανε»
Ο αετος συνεχισε να κοιταζει προς την πραγματικη του οικογενεια
εκει ψηλα και ονειρευοτανοτι μπορουσε νε είναι μαζι τους
Κάθε φορα που μιλουσε για τα ονειρα του
του  ελεγαν ότι αυτό είναι αδυνατον
και αυτό ακριβως αρχισε να πιστευει
Αργοτερα  επαψε να ονειρευεται και συνεχισε
να ζει την ζωη του σαν κοτα
Υστερα από πολλα χρονια ζωης 
ο αετος πεθανε σαν κοτα

Γινομαστε αυτό που πιστευουμε
Γι’αυτό αν ποτε ονειρευτεις να γινεις αετος
 ακολουθησε τα ονειρα σου
και όχι τα λογια μιας κοτας