Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2012
Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012
Ο ΚΟΥΦΟΣ ΒΑΤΡΑΧΟΣ!
Καποτε
εγινε ενας αγωνας βατραχων
Στοχος
να ανεβουν στην ψιλοτερη κορφη ενος πυργου
Πολλοι
ανθρωποι μαζευτηκαν να τους υποστηριξουν
Ο
αγωνας αρχισε....
Στην
πραγματικοτητα ο κοσμοςδεν πιστευε οτι ηταν εφικτο
να
ανεβουν οι βατραχοι στην κορφη του πυργου και το μονο
που
ακουγες ηταν:
-Τι
κοπος!!Ποτε δεν θα τα καταφερουν...
Οι
βατραχοι αρχισαν να αμφιβαλουν για τους εαυτους τους..
Οκοσμος
συνεχισε...
-
Αποκλειεται να τα καταφερουν...τι κοπος!!!
Και
οι βατραχοι αρχισανο ενας μετα απο τον αλλο να παραδεχονται
την
ηττα τους εκτος απο ενα που συνεχιζε να σκαρφαλωνει
Στο
τελος μονο αυτος και μετα απο πολυ προσπαθεια
καταφερε
να φτασει στη κορυφη
Ενας
απο τους χαμενους τον ρωτησε πως τα καταφερε
και
τοτε συνειδητοποιησε οτι ο βατραχος.....ηταν κουφος!
ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ
ΤΗΝ
ΚΑΚΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΟΙ
ΓΙΑΤΙ
ΣΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΛΑΧΤΑΡΕΣ
ΚΑΙ
ΠΟΘΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ!!
ΠΑΝΤΑ
να κανεις τον κουφο απεναντι σε οσους
σου
λενε οτι δεν μπορεις να πετυχεις τους στοχους σου
η να
πραγματοποιησεις τα ονειρα σου.....
ΠΑΡ'ΤΟ ΑΛΛΙΩΣ......
Σηκωνεσαι το πρωι βγαινεις απο το σπιτι σου
υπαρχει μια τρυπα στο πεζοδρομιο δεν την βλεπεις
και πεφτεις μεσα.
Την επομενη μερα βγαινεις απο το σπιτι σου
ξεχνας οτι υπαρχει μια τρυπα στο πεζοδρομιο
και ξαναπεφτεις μεσα
Την τριτη μερα βγαινεις απο το σπιτι σου
προσπαθωντας να θυμηθεις οτι υπαρχει μια τρυπα στο πεζοδρομιο
ωστοσο δεν το θυμασαι
και πεφτεις μεσα
Την τεταρτη μερα βγαινεις απο το σπιτι σου
προσπαθωντας να θυμηθεις την τρυπα στο πεζοδρομιο
την θυμασαι και παρ'ολα αυτα δεν την βλεπεις
και πεφτεις μεσα
Την πεμπτη μερα βγαινεις απο το σπιτι σου
θυμασαι οτι πρεπει να εχεις το νου σου την τρυπα στο πεζοδρομιο
και περπατας κοιταζοντας κατω
την βλεπεις και παρ'ολο που την βλεπεις
πεφτεις μεσα
Την εκτη μερα βγαινεις απο το σπιτι σου θυμασαι την τρυπα στοπεζοδρομιο
πηγαινεις ψαχνονταςτην με τα ματια
την βλεπεις προσπαθεις να πηδηξεις απο πανω
αλλα πεφτεις μεσα
Την εβδομη μερα βγαινεις απο το σπιτι σου
βλεπεις την τρυπα περνεις φορα πηδας
φτανεις με την ακρη των ποδιων σου ως την αλλη μερια
αλλα οχι αρκετα μακρυα
και πεφτεις μεσα
Την ογδοη μερα βγαινεις απο το σπιτι σου
βλεπεις την τρυπα παιρνεις φορα πηδας φτανεις στην αλλη ακρη
αισθανεσαι περηφανα που τα καταφερες
χοροπηδας απο τη χαρα σου
και ετσι οπως χοροπηδας
ξαναπεφτεις μεσα
Την ενατη μερα βγαινεις απο το σπιτι σου
βλεπεις την τρυπα παιρνεις φορα πηδας
και συνεχιζεις τον δρομο σου
την δεκατη μερα μολις σημερα δηλαδη
συνειδητοποιεις οτι ειναι πιο βολικο να περπατας.................
στο απεναντι πεζοδρομιο
.....................................................
Συμπερασμα:
ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΣ ΚΙ ΕΣΥ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ !
Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012
Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012
Κυριακή 1 Ιανουαρίου 2012
Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011
ΑΜΑ ΔΕΝ ΠΙΑΝΟΥΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ.....
Επιστρέφει ο σύζυγος από την δουλειά το απόγευμα, πάει να πλύνει τα χέρια του και η βρύση του νιπτήρα δε λειτουργεί..
- Ρε γυναίκα! Τι έπαθε η βρύση; Δεν τρέχει!
- Ναι, χάλασε. Δεν πιάνεις να τη φτιάξεις;, του απαντάει η γυναίκα του.
- Ρε γυναίκα, με ξέρεις 20 χρόνια… Με ξέρεις να φτιάχνω βρύσες;
- Ναι, χάλασε. Δεν πιάνεις να τη φτιάξεις;, του απαντάει η γυναίκα του.
- Ρε γυναίκα, με ξέρεις 20 χρόνια… Με ξέρεις να φτιάχνω βρύσες;
Σε λίγες μέρες ξανά επιστρέφει από τη δουλειά του ο σύζυγος και πάει στη κρεβατοκάμαρα να αλλάξει. Πάει να ανάψει το φως αλλά σκοτάδι.
- Ρε γυναίκα! Τι έγινε; Κάηκε η λάμπα;
- Όχι, χάλασε ο διακόπτης. Δεν τον φτιάχνεις;, του απαντάει.
- Τί λες ρε γυναίκα; Είμαστε μαζί 20 χρόνια. Με ξέρεις να φτιάχνω διακόπτες;
- Ρε γυναίκα! Τι έγινε; Κάηκε η λάμπα;
- Όχι, χάλασε ο διακόπτης. Δεν τον φτιάχνεις;, του απαντάει.
- Τί λες ρε γυναίκα; Είμαστε μαζί 20 χρόνια. Με ξέρεις να φτιάχνω διακόπτες;
Μια άλλη μέρα, επιστρέφει από την εργασία του ο σύζυγος, πάει να βγει στο μπαλκόνι άλλα το πόμολο είχε μαγκώσει.
- Ρε γυναίκα! Τι έγινε; Δεν ανοίγει η μπαλκονόπορτα!
- Ναι, χάλασε. Δεν κοιτάς να την φτιάξεις;, απαντά αυτή.
- Ρε γυναίκα, 20 χρόνια με ξέρεις. Με έχεις δει ποτέ να φτιάχνω πόμολα;
- Ρε γυναίκα! Τι έγινε; Δεν ανοίγει η μπαλκονόπορτα!
- Ναι, χάλασε. Δεν κοιτάς να την φτιάξεις;, απαντά αυτή.
- Ρε γυναίκα, 20 χρόνια με ξέρεις. Με έχεις δει ποτέ να φτιάχνω πόμολα;
Κάποια άλλη μέρα, επιστρέφει ο σύζυγος από την εργασία του. Πάει να πλυθεί και η βρύση λειτουργεί, το φως της κρεβατοκάμαρας ανάβει και η πόρτα του μπαλκονιού ανοίγει!
- Ρε γυναίκα, τι έγινε; Κάλεσες μάστορα και τα έφτιαξε;
- Όχι. Ήρθε ο νέος γείτονας που πιάνουν τα χέρια του και μας τα έφτιαξε.
- Και τον πλήρωσες;, ρωτάει λίγο προβληματισμένος ο σύζυγος.
- Ρε γυναίκα, τι έγινε; Κάλεσες μάστορα και τα έφτιαξε;
- Όχι. Ήρθε ο νέος γείτονας που πιάνουν τα χέρια του και μας τα έφτιαξε.
- Και τον πλήρωσες;, ρωτάει λίγο προβληματισμένος ο σύζυγος.
- Να μωρέ, μου ζήτησε ή να του φτιάξω ένα κέικ σοκολάτα που είναι από τα αγαπημένα του ή να κάτσω να με γα**σει.
- Και εσύ φυσικά του έφτιαξες κέικ σοκολάτα.
- Και εσύ φυσικά του έφτιαξες κέικ σοκολάτα.
Και απαντά η γυναίκα:
- Ρε άντρα… είκοσι χρόνια τώρα… με ξέρεις να φτιάχνω κέικ σοκολάτα;
- Ρε άντρα… είκοσι χρόνια τώρα… με ξέρεις να φτιάχνω κέικ σοκολάτα;
Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011
ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ
Καθως πλεω πανω στο ποταμι της ζωης
η παρουσια σου ακουμπαει τη ζωη μου
οπως τα κυματα στην αμμο
κι ολοι οι δρομοι οδηγουν στην ηρεμια
η θλιψη απ το προσωπο εξαφανιζεται
και ο χρονος στεκεται και με χαζευει
δινοντας ολο το περισευμα του
να το μοιραστω μαζι σου…
η παρουσια σου ακουμπαει τη ζωη μου
οπως τα κυματα στην αμμο
κι ολοι οι δρομοι οδηγουν στην ηρεμια
η θλιψη απ το προσωπο εξαφανιζεται
και ο χρονος στεκεται και με χαζευει
δινοντας ολο το περισευμα του
να το μοιραστω μαζι σου…
Ιω
Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011
ΟΛΑ ΧΑΛΑΛΙΝ ΣΟΥ....
να γνεθω,να ραβω και να σκαβω τη γη μ όλους τους καιρους
και να πλενω στο παγωμενο βουνισιο ρυακι........
φτανει να μαστε μαζι......
***ιαπωνικοι στιχοι Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011
Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011
ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΜΕΡΑ!
Το καλο υπαρχει παντου
ερχεται στη ζωη μας απο το πουθενα.
Ετσι ξαφνικα....
Αρκει να γεμισεις την καθε σου μερα
με μια ευχη
μια καλη σκεψη
μια τοσο δα καλη πραξη
για σενα και τους αλλους
Αρκει να υπαρχει
ευφορια στην καρδια σου
πλουτος στο μυαλο
και ενα χαμογελο στα χειλη
να συντροφευει την μερα που ξημερωνει
ΑΣ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕ ΣΗΜΕΡΑ
ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΧΘΕΣ
Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011
Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011
ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ του Paulo Coelho
1. Όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Και θα πρέπει να κάνουν ό,τι μπορούν για να παραμείνουν έτσι.
2. Σε κάθε άνθρωπο έχουν δοθεί δύο ποιότητες: η δύναμη και το ταλέντο. Η δύναμη τον οδηγεί να συναντήσει το πεπρωμένο του, το ταλέντο του τον υποχρεώνει να μοιραστεί με τους άλλους τα καλά του στοιχεία. Ο καθένας πρέπει να γνωρίζει πότε να χρησιμοποιεί το ένα και πότε το άλλο.
3. Σε κάθε άνθρωπο έχει δοθεί μια αρετή: η ικανότητα να επιλέγει. Για όποιον δεν χρησιμοποιεί αυτή την αρετή, μετατρέπεται σε κατάρα – και οι άλλοι θα επιλέγουν πάντα για λογαριασμό του.
4. Κάθε άνθρωπος έχει τον Προσωπικό του Μύθο να υλοποιήσει και αυτός είναι ο λόγος που έρχεται στον κόσμο. Ο Προσωπικός Μύθος εκδηλώνεται στον ενθουσιασμό του για όσα κάνει.
5. Κάθε άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει δύο γλώσσες: τη γλώσσα της κοινωνίας και την γλώσσα των οιωνών. Η πρώτη εξυπηρετεί την επικοινωνία με τους άλλους. Η δεύτερη χρησιμοποιείται για να εξηγεί τα μηνύματα από τον Θεό.
6. Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αναζητά την απόλαυση – αυτό δηλαδή που δίνει σ’ εκείνον χαρά και όχι κατ’ ανάγκη στους άλλους.
7. Κάθε άνθρωπος πρέπει να διατηρεί ζωντανή μέσα του την ιερή φλόγα της τρέλας. Και πρέπει να συμπεριφέρεται σαν κανονικός άνθρωπος.
8. Τα μόνα σφάλματα που θεωρούνται σοβαρά είναι τα εξής: να μη σέβεσαι τα δικαιώματα του άλλου, να παραλύεις από τον φόβο, να αισθάνεσαι ένοχος, να νομίζεις ότι δεν αξίζεις ό,τι καλό και κακό σου συμβαίνει στη ζωή και να είσαι δειλός. Να αγαπούμε τους εχθρούς μας, αλλά να μην κάνουμε συμμαχίες μαζί τους. Βρίσκονται στον δρόμο μας για να δοκιμάσουν το σπαθί μας και αξίζουν τον σεβασμό της μάχης μας. Εμείς να διαλέγουμε τους εχθρούς μας και όχι αντίστροφα.
9. Όλες οι θρησκείες οδηγούν στον ίδιο Θεό και όλες αξίζουν τον ίδιο σεβασμό.
10. Ό,τι κάνουμε στο παρόν επηρεάζει το μέλλον ως συνέπεια και το παρελθόν ως λύτρωση.
Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011
ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ....
Είναι ένα ζευγάρι νιόπαντρο (η Ελένη και ο Κώστας).
Πρώτη μέρα του έγγαμου βίου τους και η Ελένη θέλει να
περιποιηθεί τον άντρα της και έτσι αποφασίζει να του μαγειρέψει
στιφάδο που είναι δύσκολο και ξέρει ότι του αρέσει πολύ.
Πεθαίνει η Ελένη όλη μέρα στη κουζίνα και μάλιστα αποβραδίς,
μαρινάρει με κρασί κλπ.
Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το γραφείο, βρίσκει το
τραπέζι στρωμένο τέλεια, με κεριά αναμμένα και όλα τα σχετικά
και ρωτάει τη γυναίκα του:
-Ελενίτσα τι είναι αυτό που μυρίζει έτσι ωραία;
-Στιφάδο Κώστα μου, του απαντάει εκείνη.
Κάθεται αυτός στο τραπέζι με ευχαρίστηση, δοκιμάζει το φαγητό
και λέει:
- Ωραίο, Ελενίτσα μου το στιφάδο σου, αλλά η μαμά μου βάζει και
κανέλλα και γίνεται καταπληκτικό!
Θα της πω να σου δώσει τη συνταγή για να το κάνεις ίδιο.
Απογοητεύεται η καημένη η Ελένη που είχε κατακουραστεί για το
στιφάδο του , αλλά δεν το βάζει κάτω.
Την άλλη μέρα αποφασίζει να του φτιάξει μουσακά, που ήξερε ότι
του αρέσει κι αυτό πολύ.
Βάζει λοιπόν τα δυνατά της και σκοτώνεται όλη μέρα στα
τηγανίσματα της μελιτζάνας, να φτιάξει πικάντικο τον κιμά,
μπεσαμέλ, φούρνο κλπ. ώστε να τον εντυπωσιάσει αυτή τη φορά!
Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το γραφείο, βρίσκει το
τραπέζι πάλι στρωμένο τέλεια, με κεριά αναμμένα και όλα τα
σχετικά και ρωτάει τη γυναίκα του:
-Αχ, Ελενίτσα τι είναι αυτό που μυρίζει έτσι ωραία;
-Μουσακάς Κώστα μου, του απαντάει εκείνη.
Κάθεται αυτός στο τραπέζι με ευχαρίστηση, δοκιμάζει το φαγητό
και λέει:
- Ωραίος, Ελενίτσα μου ο μουσακάς σου, αλλά η μανούλα μου κάτι
βάζει στη μπεσαμέλ και της γίνεται υπέροχη!
Θα της πω να σου δώσει τη συνταγή για να τον κάνεις ίδιο.
Αρχίζει να τα παίρνει η Ελένη που τσακίζεται όλη μέρα για
εκείνον στη κουζίνα και δεν βλέπει να το εκτιμάει αυτός
ιδιαίτερα, αλλά δεν το βάζει κάτω. Έτσι αποφασίζει την άλλη
μέρα να τον εντυπωσιάσει εκτός κουζίνας, καθαρίζοντας το σπίτι
τέλεια, τρίβοντας ώρες τα πατώματα με παρκετίνη ώσπου το πάτωμα
γίνεται καθρέπτης. Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το
γραφείο, μπαίνει στο σπίτι που μυρίζει καταπληκτικά από τα
αρωματικά απορρυπαντικά που το έχει καθαρίσει η Ελένη, κοιτάει
το πάτωμα....καθρέπτης και λέει στη γυναίκα του:
- Α, ωραίο το έκανες το σπίτι, Ελενίτσα, μοσχομυρίζει......αλλά
ξέρεις η μανούλα μου έτσι το είχε κάθε μέρα...!
Έ, τότε είναι που τα παίρνει κι η Ελένη για τα καλά, και
παίρνει μια φίλη της για να βγούνε για καφέ να της πει τον πόνο
της με τον ....Κωστάκη της.
-Κάτι τρέχει με τον Κώστα, Μαρία μου, τραβάει κάποιο χοντρό
ζόρι με τη μάνα του!
Άσε, μου φαίνεται ότι βιάστηκα να τον παντρευτώ, έκανα λάθος!
Αλλά η φίλη της η Μαρία την προσγειώνει και της λέει:
-Μην είσαι χαζή Ελένη μου, παίζουνε ποτέ στο ταμπλό της
μάνας;;; (κουζίνα, καθάρισμα κλπ;) Άλλο είναι το ταμπλό το δικό
σου! Το κρεβάτι! Θα πάς να αγοράσεις μαύρα σατέν σεντόνια και
σέξι μαύρα εσώρουχα, ζαρτιέρες, στρινγκ κ.λ.π., θα
δημιουργήσεις ατμόσφαιρα με κεριά, απαλή μουσική και σβησμένα
φώτα και θα τον περιμένεις στο κρεβάτι να γυρίσει ...........
και έλα να μου πεις μετά....... ........
-Βρες λες, Μαρία μου! Λες να την ξεχάσει επιτέλους τη μάνα
του...
Έτσι κι έκανε η Ελένη και ξάπλωσε στα μαύρα σατέν σεντόνια με
φούλ εξοπλισμό.. .σέξι μαύρα εσώρουχα, ζαρτιέρες, στρινγκ
κ.λ.π., και περίμενε τον Κώστα να γυρίσει από τη δουλειά.
Με το που γυρίζει ο Κώστας από το γραφείο, ψάχνει τη γυναίκα
του στη κουζίνα και δεν τη βρίσκει
-Ελενίτσα, που είσαι;
Καμία απάντηση.
Πάει στο σαλόνι, βλέπει τα φώτα κλειστά,
-Ελενίτσα, που είσαι; Καμία απάντηση πάλι.
Κατευθύνεται προς το υπνοδωμάτιο, ανοίγει την πόρτα, βλέπει
κεριά αναμμένα παντού, τη γυναίκα του ξαπλωμένη στα μαύρα σατέν
σεντόνια με τα μαύρα εσώρουχα να τον κοιτάει και τρελαίνεται
....
- Ελενίτσα, γιατί δεν μου απαντάς τόση ώρα που ...........
Γιατί φοράς μαύρα Ελενίτσα;;; Έπαθε τίποτα η μανούλα μου;;;!!!
Πρώτη μέρα του έγγαμου βίου τους και η Ελένη θέλει να
περιποιηθεί τον άντρα της και έτσι αποφασίζει να του μαγειρέψει
στιφάδο που είναι δύσκολο και ξέρει ότι του αρέσει πολύ.
Πεθαίνει η Ελένη όλη μέρα στη κουζίνα και μάλιστα αποβραδίς,
μαρινάρει με κρασί κλπ.
Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το γραφείο, βρίσκει το
τραπέζι στρωμένο τέλεια, με κεριά αναμμένα και όλα τα σχετικά
και ρωτάει τη γυναίκα του:
-Ελενίτσα τι είναι αυτό που μυρίζει έτσι ωραία;
-Στιφάδο Κώστα μου, του απαντάει εκείνη.
Κάθεται αυτός στο τραπέζι με ευχαρίστηση, δοκιμάζει το φαγητό
και λέει:
- Ωραίο, Ελενίτσα μου το στιφάδο σου, αλλά η μαμά μου βάζει και
κανέλλα και γίνεται καταπληκτικό!
Θα της πω να σου δώσει τη συνταγή για να το κάνεις ίδιο.
Απογοητεύεται η καημένη η Ελένη που είχε κατακουραστεί για το
στιφάδο του , αλλά δεν το βάζει κάτω.
Την άλλη μέρα αποφασίζει να του φτιάξει μουσακά, που ήξερε ότι
του αρέσει κι αυτό πολύ.
Βάζει λοιπόν τα δυνατά της και σκοτώνεται όλη μέρα στα
τηγανίσματα της μελιτζάνας, να φτιάξει πικάντικο τον κιμά,
μπεσαμέλ, φούρνο κλπ. ώστε να τον εντυπωσιάσει αυτή τη φορά!
Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το γραφείο, βρίσκει το
τραπέζι πάλι στρωμένο τέλεια, με κεριά αναμμένα και όλα τα
σχετικά και ρωτάει τη γυναίκα του:
-Αχ, Ελενίτσα τι είναι αυτό που μυρίζει έτσι ωραία;
-Μουσακάς Κώστα μου, του απαντάει εκείνη.
Κάθεται αυτός στο τραπέζι με ευχαρίστηση, δοκιμάζει το φαγητό
και λέει:
- Ωραίος, Ελενίτσα μου ο μουσακάς σου, αλλά η μανούλα μου κάτι
βάζει στη μπεσαμέλ και της γίνεται υπέροχη!
Θα της πω να σου δώσει τη συνταγή για να τον κάνεις ίδιο.
Αρχίζει να τα παίρνει η Ελένη που τσακίζεται όλη μέρα για
εκείνον στη κουζίνα και δεν βλέπει να το εκτιμάει αυτός
ιδιαίτερα, αλλά δεν το βάζει κάτω. Έτσι αποφασίζει την άλλη
μέρα να τον εντυπωσιάσει εκτός κουζίνας, καθαρίζοντας το σπίτι
τέλεια, τρίβοντας ώρες τα πατώματα με παρκετίνη ώσπου το πάτωμα
γίνεται καθρέπτης. Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το
γραφείο, μπαίνει στο σπίτι που μυρίζει καταπληκτικά από τα
αρωματικά απορρυπαντικά που το έχει καθαρίσει η Ελένη, κοιτάει
το πάτωμα....καθρέπτης και λέει στη γυναίκα του:
- Α, ωραίο το έκανες το σπίτι, Ελενίτσα, μοσχομυρίζει......αλλά
ξέρεις η μανούλα μου έτσι το είχε κάθε μέρα...!
Έ, τότε είναι που τα παίρνει κι η Ελένη για τα καλά, και
παίρνει μια φίλη της για να βγούνε για καφέ να της πει τον πόνο
της με τον ....Κωστάκη της.
-Κάτι τρέχει με τον Κώστα, Μαρία μου, τραβάει κάποιο χοντρό
ζόρι με τη μάνα του!
Άσε, μου φαίνεται ότι βιάστηκα να τον παντρευτώ, έκανα λάθος!
Αλλά η φίλη της η Μαρία την προσγειώνει και της λέει:
-Μην είσαι χαζή Ελένη μου, παίζουνε ποτέ στο ταμπλό της
μάνας;;; (κουζίνα, καθάρισμα κλπ;) Άλλο είναι το ταμπλό το δικό
σου! Το κρεβάτι! Θα πάς να αγοράσεις μαύρα σατέν σεντόνια και
σέξι μαύρα εσώρουχα, ζαρτιέρες, στρινγκ κ.λ.π., θα
δημιουργήσεις ατμόσφαιρα με κεριά, απαλή μουσική και σβησμένα
φώτα και θα τον περιμένεις στο κρεβάτι να γυρίσει ...........
και έλα να μου πεις μετά....... ........
-Βρες λες, Μαρία μου! Λες να την ξεχάσει επιτέλους τη μάνα
του...
Έτσι κι έκανε η Ελένη και ξάπλωσε στα μαύρα σατέν σεντόνια με
φούλ εξοπλισμό.. .σέξι μαύρα εσώρουχα, ζαρτιέρες, στρινγκ
κ.λ.π., και περίμενε τον Κώστα να γυρίσει από τη δουλειά.
Με το που γυρίζει ο Κώστας από το γραφείο, ψάχνει τη γυναίκα
του στη κουζίνα και δεν τη βρίσκει
-Ελενίτσα, που είσαι;
Καμία απάντηση.
Πάει στο σαλόνι, βλέπει τα φώτα κλειστά,
-Ελενίτσα, που είσαι; Καμία απάντηση πάλι.
Κατευθύνεται προς το υπνοδωμάτιο, ανοίγει την πόρτα, βλέπει
κεριά αναμμένα παντού, τη γυναίκα του ξαπλωμένη στα μαύρα σατέν
σεντόνια με τα μαύρα εσώρουχα να τον κοιτάει και τρελαίνεται
....
- Ελενίτσα, γιατί δεν μου απαντάς τόση ώρα που ...........
Γιατί φοράς μαύρα Ελενίτσα;;; Έπαθε τίποτα η μανούλα μου;;;!!!
Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011
Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2011
Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011
ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ....ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΕΡΑ!!
Εγω τα εχω βρει μια χαρα με την ζωη.
Γιναμε κολληταρια και τα περναμε περιφημα!!
Παω μεχρι εκει που με παιρνει....
Για να χαιρομαι.........
Κι αν εχω κεφι προχωραω ως εκει που δεν με παιρνει..
Για να μαθαινω......
***Αλκιονη Παπαδακη
Γιναμε κολληταρια και τα περναμε περιφημα!!
Παω μεχρι εκει που με παιρνει....
Για να χαιρομαι.........
Κι αν εχω κεφι προχωραω ως εκει που δεν με παιρνει..
Για να μαθαινω......
***Αλκιονη Παπαδακη
Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2011
ΦΟΒΑΜΑΙ.....
Οχι, οχι τα θηρια.Τους ανθρωπους φοβαμαι!!!
Ιδιως οταν ξεκινουν, ομαδικως για το καλο μου......
Εγώ φοβάμαι τους ανθρώπους Ιδιως οταν ξεκινουν, ομαδικως για το καλο μου......
που ευγενικά χαμογελάνε
Που κολακεύουν έχουν τρόπους
και με φιλί σε χαιρετάνε
Εγώ φοβάμαι τους ανθρώπους
πίσω από πλάτες σαν μιλάνε
Που αρπάζουν αλλονών τους κόπους
κι ότι κι αν πουν αλλού το πάνε
Εγώ φοβάμαι τους ανθρώπους
κι όλα παράξενα μου μοιάζουν
Γύρισαν όλα άνω κάτω
κι αυτοί που φταίνε αυτοί φωνάζουν
Εγώ φοβάμαι τους ανθρώπους
και πιο πολύ αυτούς που τάζουν
Χαϊδεύουν βρίζουν ξεσκονίζουν
και με ένα θα μας υποτάσσουν
Και είναι κρίμα είναι κρίμα
αυτοί τις τύχες μας να ορίζουν
Απ' τη σιωπή μας να νικάνε
και δίχως όρια να κερδίζουν
Εγώ φοβάμαι τους ανθρώπους
τους αγαπώ μα τους φοβάμαι......
Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2011
ΠΑΤΕΡΑ ΤΑ'ΜΑΘΕΣ ΤΑ ΝΕΑ? ΕΜΑΘΑ ΤΟΝ ΓΑΙΔΑΡΟ ΝΑ ΜΗΝ ΤΡΩΕΙ!!!
Ο Χότζας είχε ένα γάιδαρο
που τον βοηθούσε στις καθημερινές του δουλειές.
Κάποια περίοδο που τα οικονομικά του, δεν πήγαιναν καλά,
σκέφτηκε να μειώσει τα έξοδά του γαϊδάρου του
μειώνοντας σιγά-σιγά την τροφή του!
Άρχισε να του μειώνει το σανό τόσο
ώστε σ’ ένα μήνα σταμάτησε τελείως να του δίνει τροφή.
Ο γάιδαρος, φυσικά ψόφησε.
Και τότε ο Χότζας, με παράπονο, είπε:
«Για δες ατυχία, τώρα που ο γάιδαρος έμαθε να μην τρώει, ψόφησε».
που τον βοηθούσε στις καθημερινές του δουλειές.
Κάποια περίοδο που τα οικονομικά του, δεν πήγαιναν καλά,
σκέφτηκε να μειώσει τα έξοδά του γαϊδάρου του
μειώνοντας σιγά-σιγά την τροφή του!
Άρχισε να του μειώνει το σανό τόσο
ώστε σ’ ένα μήνα σταμάτησε τελείως να του δίνει τροφή.
Ο γάιδαρος, φυσικά ψόφησε.
Και τότε ο Χότζας, με παράπονο, είπε:
«Για δες ατυχία, τώρα που ο γάιδαρος έμαθε να μην τρώει, ψόφησε».
Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2011
ΔΡΟΣΕΡΟ ΓΛΥΚΙΣΜΑ ΑΝΑΝΑ
Κυριακη σημερα….
Συνηθως κάνουμε εξορμησεις ..για που αλλου?
Για το αγαπημενο μας χομπυ...το ψαρεμα!!
Σημερα όμως αλλαξαμε προγραμμα
Μετά από μια γεματη βδομαδα ψαρευτικων εξορμησεων και περαν του δεοντως αποδοτικη αποφασισαμε να καθισουμε χαλαρα στο σπιτακι μας να απολαυσουμε την υπεροχη βεραντουλα μας με τις μοσχοβολιες της τεμπελιαζοντας ,χουζουρευοντας κι ότι άλλο ηθελε προκειψει….
Και τι προεκειψε λετε …..
Επισκεψη της φιλης μας Αγγελικουλας!!!
Η Αγγελικουλα είναι φιλη …ιντερνετικη !!
Γνωριστηκαμε σ’αυτόν εδώ τον χώρο,μιλουσαμε πολύ καιρο λεγαμε να συναντηθουμε αλλά οι συνθηκες το ανεβαλαν!
Σημερα λοιπόν εφτασε η πολυποθητη στιγμή γνωριμιας μας και η επικυρωση «δια βλεμματος» πλεον αυτης της φιλιας!!
Σκεφτηκα λοιπόν να γλυκανω αυτή τη συνάντηση με ένα πολύ όμορφο ευκολο και εντυπωσιακο γλυκισμα που θα συνοδευσει το απογευματινο μας καφεδακι,ενα δροσερο γλυκισμα με ανανα!!
Ετσι λοπον αφου μοιραστηκα μαζί σας την χαρά μου γι’αυτην την επισκεψη θα μοιραστω και την συνταγη για να την φτειαξετε και πιστεψτε με, το αποτελεσμα είναι μοναδικο και θα εντυπωσιασει!!!
Ξεκιναμε λοιπόν με τα υλικα:
1 κουτι ζελε ανανα
1 γιαουρτι στραγγιστο
1 κουτι κομποστα ανανα
Βραζουμε ένα ποτηρι νερό και μέσα σάυτο διαλυουμε το ζελε,κατόπιν προσθετουμε ενα ποτηρι το ζωμο της κομποστας, αν είναι λιγοτερο συμπληρωνουμε με νερό.
Στην συνεχεια πολτοποιουμε στο μουλτι την κομποστα του ανανα και προσθετουμε το γιαουρτι
Ανακατευουμε πολύ καλα και ολο μαζί το μειγμα το ριχνουμε στο ζελε και συνεχιζουμε να ανακατευουμε πολύ καλα να γίνει ένα μειγμα ομοιομορφο
Διαλεγουμε στην συνεχεια τα μπολακια στα οποία θα τοποθετησουμε το μειγμα
Τοποθετουμε στο ψυγειο αφήνουμε λιγες ωρες να παγωσει και….
Αυτό είναι!!!!
Ειμαστε ετοιμοι…..
Εγώ να καταπληξω την Αγγελικουλα κι εσεις την παρεα σας!!!
Δοκιμαστε το και θα με θυμηθειτε…….
****μπορεί να γίνει και με ότι άλλη κομποστα θελετε
,σ’αυτή την περίπτωση βεβαια θα βαλετε και τον αναλογο ζελε…
***αντι σε μπολακια μπορειτε να το βαλετε σε φορμα της αρεσκειας σας για ένα ακόμη πιο εντιπωσιακο αποτελεσμα
*** το συγκεκριμενο γλυκισμα μπορεί να μας προσφερει μια ευκολη αλλιωτικη παραλλαγη τζιζκεικ….
τοποθετουμε σαν βαση μπισκοτα μιραντα τριμενα και ανακατεμενα με λιγο βουτυρο φρεσκο να γίνει σαν ζυμαρι.
μεχρι να ετοιμασουμε το υπολοιπο μειγμα βαζουμε τη βαση στο ψυγειο να παγωσει και ριχνουμε το υπολοιπο υλικο από πανω
(αυτό συνηθως το κανω σε γιορτινα τραπεζια βαζοντας το σε φορμα αυτές που ανοιγουν και εχω μια πανεμορφη παρουσιαση δροσερης τουρτας την οποία στολιζω από πανω με βυσσινακι γλυκο!!)
Τετάρτη 31 Αυγούστου 2011
Τρίτη 30 Αυγούστου 2011
Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ...
Ποτέ δεν ξέρεις πότε είναι κοντά σου
ο Φύλακας άγγελός σου
Οι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας
είτε για κάποιο λόγο,
είτε για ορισμένο χρόνο,
είτε για πάντα.
Όταν ξέρεις αυτό,
ξέρεις και τι να κάνεις για τον κάθε άνθρωπο.
Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για κάποιο λόγο,
συνήθως απαντά σε μία ανάγκη μας
που με κάποιο τρόπο έχουμε εκφράσει.
Έχει έρθει για να μας βοηθήσει σε μια δυσκολία,
να παρέχει καθοδήγηση
ή υποστήριξη,
για να μας συνδράμει
φυσικά, συναισθηματικά ή πνευματικά.
Μοιάζει θεόσταλτος και είναι.
Είναι εκεί για το λόγο ακριβώς
που τον χρειαζόμασταν..
Μετά,
χωρίς να κάνουμε κάτι λάθος
και ίσως ακόμα σε μια άβολη στιγμή
και παρ' ότι μπορεί να πληγωθούμε,
η σχέση θα τελειώσει.
Κάποιος από τους δύο θα πει
ή θα κάνει κάτι που θα βάλει τέλος.
Μπορεί ο άνθρωπος αυτός να πεθάνει.
Μπορεί απλώς να φύγει μακριά μας.
Κάποιες φορές,
μπορεί να ενεργήσει με τέτοιον τρόπο
που να μας αναγκάσει να πάρουμε θέση.
Αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε
είναι ότι,
η ανάγκη μας βρήκε ανταπόκριση,
η επιθυμία μας εκπληρώθηκε,
οπότε η δουλειά του ανθρώπου αυτού τελείωσε.
Η προσευχή μας πήρε απάντηση
και είναι ώρα να προχωρήσουμε.
Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας
για ορισμένο χρόνο,
αυτό σημαίνει ότι ήρθε η ώρα
να ωριμάσουμε,
να μοιραστούμε και να μάθουμε.
Μπορεί να μας φέρει μια ειρηνική εμπειρία,
ή να μας κάνει να γελάμε.
Θα μας μάθει να κάνουμε κάτι
που δεν κάναμε ως τώρα
και πάντως η παρουσία του
θα μας δώσει μεγάλη χαρά.
Παρ' ότι μπήκε στη ζωή μας
για ορισμένο χρόνο,
το έργο του ήταν σπουδαίο.
Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας
για πάντα,
μας διδάσκει μαθήματα ζωής.
Θα μας διδάξει αυτά,
πάνω στα οποία πρέπει να χτίσουμε στέρεα
συναισθηματικά θεμέλια.
Η δουλειά μας είναι
να δεχτούμε το μάθημα,
να αγαπήσουμε τον άνθρωπο αυτό
και να εφαρμόσουμε όσα μάθαμε
στη σχέση μας μαζί του,
σε όλες τις σχέσεις και
όλα τα πεδία της ζωής μας.
Γιατι αυτος ο ανθρωπος ισως ειναι
ο φυλακας αγγελος μας
ΙΩ 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

















