ΑΝ

«Αν…» (1895)

Αν μπορείς να κρατιέσαι νηφάλιος, σαν όλοι τριγύρω
τα ‘χουν χαμένα και φταίχτη σε κράζουν για τούτο.

Αν μπορείς να πιστεύεις σε σένα, σαν όλοι για σένα αμφιβάλλουν,
μα και ν’ ανέχεσαι εσύ ν’ αμφιβάλλουν για σένα.

Αν μπορείς να προσμένεις, χωρίς ν’ αποκάμεις ποτέ καρτερώντας.
Κι αν, σα σε μπλέξουνε ψεύτες, εσύ σε ψευτιές δεν ξεπέσεις.

Κι αν μισημένος, κρατείς την ψυχή σου κλεισμένη στο μίσος,
μα χωρίς και να δείχνεις ποτέ περισσή καλωσύνη
κι ουδέ πάρα πολύ συνετός στις κουβέντες σου να ‘σαι.

Αν μπορείς να ονειρεύεσαι, δίχως ωστόσο να γίνεις
των ονείρων σου σκλάβος ποτέ. Κι αν στοχάζεσαι πάντα,
μα χωρίς και να κάνεις τη Σκέψη σκοπό σου.

Αν μπορείς ν’ ανταμώνεις τον Θρίαμβο κ’ είτε την Ήττα
και να φέρνεσαι πάντα στους δυο κατεργάρους αυτούς ολοΐδια.

Αν μπορείς να υποστείς μίαν αλήθεια που λες, να τη βλέπεις,
διαστρεμμένη απ’ αχρείους, να γίνει για βλάκες παγίδα.

Κι αν της ζωής σου το έργο, μπορείς να το βλέπεις συντρίμμια,
και να σκύβεις, να το χτίζεις ξανά, με φθαρμένα εργαλεία.

Αν μπορείς να σωριάζεις μια στοίβα τα κέρδη και το βιός σου,
και σε μια ζαριά να ρισκάρεις τα πάντα, μια κ’ έξω,
και να χάνεις, και πάλι ν’ αρχίζεις απ’ τ’ άλφα,
δίχως ποτέ μια κουβέντα να πεις για τα κέρδη που πάνε.

Αν μπορείς ν’ αναγκάσεις τα νεύρα, τους μυς, την καρδιά σου,
να δουλεύουν ακόμα για σε κι αφού σπάσουν, κι αφού παραλύσουν,
κι έτσι μπορείς να κρατήσεις ακόμα, σα μέσα σου πια δεν υπάρχει
τίποτα – εξόν απ’ τη θέληση που τους προστάζει: «Βαστάτε!».

Αν με τα πλήθη μιλώντας, φυλάξεις την κάθε αρετή σου.

Κι αν με βασιλιάδες παρέα, δεν χάσεις το νου σου.

Κι αν ούτε εχθροί, μα ούτε φίλοι ακριβοί, να σε πλήξουν μπορούν.

Κι αν λογαριάζεις τους πάντες, αλλά και κανέναν περίσσια.

Και αν μπορείς να διατρέχεις στο κάθε λεπτό, που αδυσώπητα φεύγει,
όλο τον δρόμο που πρέπει να κάνεις μες στους εξήντα του χτύπους,
τότε δική σου θα’ ναι όλη η Γη, κι ό,τι μέσα της κλείνει,
και – τρανότερο! – τότε πια γένηκες Άντρας, παιδί μου!

Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ

ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΕ Η ΩΡΑ.....

Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα.
Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια.
Κωνσταντίνος Καβάφης (από το "Απ' τες εννιά")

Η ζωή τρέχει, ο κόσμος τρέχει, ο χρόνος τρέχει... όλα τρέχουν!
Πριν προλάβεις να σκάσεις ένα χαμόγελο, ρίχνεις ένα δάκρυ.
 Πριν προλάβεις να σκουπίσεις το δάκρυ, πέφτεις.
 Κι εκεί που προσπαθείς να σηκωθείς, ένας άνθρωπος σου δίνει το χέρι του. Ίσως και την καρδιά του.
 Εκεί που χαίρεσαι που σηκώνεσαι, ξαναπέφτεις.
Αυτό είναι η ζωή: σκαμπανεβάσματα, και κυρίως ψυχικά.
Αξίζει να χαίρεσαι όταν ξέρεις ότι σε λίγο θα λυπηθείς;
Αξίζει να λυπάσαι όταν ξέρεις ότι σε λίγο θα χαρείς;
Τι αξίζει τελικά;
ΟΛΑ αξίζουν.
ΖΗΣΕ! και μην κυνηγάς τον χρόνο. 
Είσαι σαν τον σκύλο που κυνηγά την ουρά του χωρίς να καταφέρει να την πιάσει ποτέ!
Στη ζωή πρέπει να κοιτάς μπροστά.
 Αν κοιτάς πίσω ή θα σκοντάψεις και θα πέσεις ή θα προσπεράσεις κάτι που άξιζε και δεν το είδες γιατί κοιτούσες πίσω.
Απλά φτάνει μια στιγμή στη ζωή σου που αναθεωρείς, που βάζεις τα πράγματα στη θέση τους και αποφασίζεις ποιοι άνθρωποι άξιζαν να είναι στη ζωή σου και ποιοι όχι.
 Ποιους θες να έχεις μαζί σου από εδώ και πέρα και ποιους τους αφήνεις εκεί που πρέπει να ανήκουν... στο παρελθόν!
Είναι ωραία η αίσθηση όταν νιώθεις μέσα σου την ικανότητα να αφήνεις τα γεγονότα στο παρελθόν
. Άλλωστε το να παρατάς κάτι δε σημαίνει πάντα ότι είσαι αδύναμος, αλλά σημαίνει πως είσαι αρκετά δυνατός για να το αφήσεις!
Κι όσο περισσότερο άξιζε αυτό το κάτι που άφησες, τόσο πιο δυνατός είσαι.
Κι όσο δεν άξιζε αυτό το κάτι κι εσύ αρνιόσουν να το αποχωριστείς, τόσο μαλάκας ήσουν.
Οπότε ήρθε καιρός να κάνεις το delete σε ό,τι σε κρατάει πίσω και να προχωρήσεις!
Κι αν έχεις τις αμφιβολίες σου ο χρόνος θα σου δώσει όλες τις απαντήσεις χωρίς να χρειάζεται καν τις ερωτήσεις.
Κι οι μέρες στο ημερολόγιο είναι πιο κοντά απ΄ ό,τι φαίνεται.

http://tsamali.blogspot.gr

ΚΡΙΣΗ= ΕΥΚΑΙΡΙΑ

Το σίγουρο είναι πως αυτή η Κρίση θα γεννήσει τους νικητές της επόμενης ημέρας. Γιατί να μη «νικήσετε» εσείς; Γιατί –αυτή τη φορά– να μη νικήσουν οι άνθρωποι που είναι ευαίσθητοι, ονειροπόλοι, οικολόγοι, δημοκράτες, προοδευτικοί, καλλιτέχνες και ανθρωπιστές; Γιατί να μην νικήσουν οι Άνθρωποι;
Είναι καιρός λοιπόν να δοκιμάσουμε ό,τι νέες ιδέες έχουμε στο οπλοστάσιο μας

. «Ό,τι ονειρεύεστε ή ότι σκέφτεστε να κάνετε, ξεκινήστε και κάντε το. Το θράσος εμπεριέχει ευφυΐα, δυναμική και μαγεία. Αρχίστε τώρα» συμβούλευε ο Γκαίτε.  Ας ακολουθήσουμε τη συμβουλή του.

Αυτή η Κρίση είναι ίσως η μοναδική ευκαιρία στη διάρκεια της γενιάς μας για να αλλάξουμε τον κόσμο. Τα μόνα που χρειαζόμαστε είναι επιμονή και χαρά, ιδέες και φαντασία –κι έναν ασυμβίβαστο έρωτα προς την ελευθερία. Δεν χρειαζόμαστε χρήματα ή εξουσία. Μπορεί να χρειαζόμαστε μια χούφτα «ανισόρροπους» φίλους για να μας συμπαρασταθούν, αλλά ακόμη περισσότερο χρειαζόμαστε να παραδοθούμε σε μια άνευ όρων αγάπη για τους άλλους, για τη Φύση και την ίδια τη ζωή.

***από το άρθρο του Γ.Στάμκου στη Zougla online

ΜΕΙΝΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΠΑΙΔΙ

ΑΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ.......

"Σε φωνάζουν Ανθρωπάκο, κοινό άνθρωπο. Μα δεν είσαι εσύ που το λες, ανθρωπάκο. Το λένε εκείνοι οι αντιπρόεδροι των Εθνών, οι εργατοπατέρες, οι πολιτικοί και οι φιλόσοφοι. Σου προσφέρουν το μέλλον σου μα δε ρωτούν για το παρελθόν σου.

Και όμως είσαι κληρονόμος ενός τρομερού παρελθόντος .Τούτη η κληρονομιά καίει σαν πυρωμένο διαμάντι στη χούφτα σου. Αυτό έχω μόνο να σου πω...
Το μέλλον της ανθρωπότητας θα εξαρτηθεί από τις σκέψεις και τις πράξεις σου. Όμως οι δάσκαλοι και οι αφέντες σου δεν σου μιλάνε για τον τρόπο που σκέφτεσαι πραγματικά. Δε σου λένε ποιος είσαι στα αλήθεια. Κανένας δεν τολμά να σε φέρει αντιμέτωπο με την μοναδική πραγματικότητα που έχει την δύναμη να σε καταστήσει κύριο του πεπρωμένου σου....

Επιτρέπεις στους ισχυρούς να απαιτούν την δύναμη εν ονόματι του "ανθρωπάκου". Όμως εσύ ο ίδιος παραμένεις βουβός.
Ενισχύεις τους ισχυρούς με περισσότερη δύναμη. Επιλέγεις για εκπροσώπους ανθρώπους αδύναμους και κακοήθης. Τελικά διαπιστώνεις πάντα πολύ αργά ότι πιάστηκες κορόιδο...
Σε καταλαβαίνω !! Όμως μην το βάζεις κάτω ανθρωπάκο.Βρες το κουράγιο να αντικρίσεις τον εαυτό σου.... Εσύ μονάχα μπορείς να γίνεις ο ελευθερωτής του εαυτού σου!!!

Βάλε το μυαλό σου να δουλέψει ανθρωπάκο... από εσένα εξαρτάτε αν θα πας ή όχι στον πόλεμο αυτό... Αν ήξερες μονάχα ότι παλεύεις για την ζωή και όχι για τον θάνατο... Αν ήξερες ότι όλα τα ανθρωπάκια του πλανήτη είναι ακριβώς σαν εσένα και η μοίρα σας κοινή... Όλα από εσένα εξαρτώνται ανθρωπάκο η ζωή σου και η ζωή των παιδιών σου .
Με ρωτάς ανθρωπάκο «πότε επιτέλους θα έχεις μια καλή εξασφαλισμένη ζωή»

ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΖΩΗ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ ΟΤΑΝ ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΘΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ... Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΓΝΩΜΗ.
Όταν θα μάθεις να αναγνωρίζεις τα λάθη σου όχι "κατόπιν" εορτής όπως κάνεις μέχρι σήμερα.
Όταν θα σε εμπνέουν οι αλήθειες και οι τυπικότητες θα σε αηδιάζουν...........

(Απόσπασμα)
Άκου Ανθρωπάκο.. Βίλχελμ Ράιχ

Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΕ...

ΟΛΑ ΧΑΛΑΛΙΝ ΣΟΥ....

    

Δεν με νοιαζει να ζησω σένα φτωχικο καλυβι στο βουνο,

να γνεθω,να ραβω και να σκαβω τη γη μ όλους τους καιρους

και να πλενω στο παγωμενο βουνισιο ρυακι........

φτανει να μαστε μαζι...... 

***ιαπωνικοι στιχοι    

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           

ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ....ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΕΡΑ!!

Εγω τα εχω βρει μια χαρα με την ζωη.
Γιναμε κολληταρια και τα περναμε περιφημα!!
Παω μεχρι εκει που με παιρνει....
 Για να χαιρομαι.........

Κι αν εχω κεφι προχωραω ως εκει που δεν με παιρνει..
Για να μαθαινω......

***Αλκιονη Παπαδακη

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ ΣΗΜΕΡΑ.....

Σήμερα 27 Αυγούστου, του Αγίου Φανουρίου και πρέπει να φτιάξουμε μία φανουρόπιτα. Πώς έγινε όμως αυτή η σύνδεση του Αγίου με τα χαμένα αντικείμενα;
Η πίτα του Αγίου Φανουρίου είναι μια νηστίσιμη πίτα που φτιάχνεται στην μνήμη του Αγίου (27/08) και προσφέρεται στους πιστούς ως ευλογία.
Σίγουρα είναι ένα έθιμο που ξεκίνησε από μια ευλαβική χειρονομία των πιστών (κυρίως από το γυναικείο φύλλο και το όνομα του έχει συνδεθεί με την εύρεση απολεσθέντων αντικειμένων αλλά και προσώπων) και δεν νομίζουμε ότι υποκρύπτει κάτι το αντικανονικό ή το άσχημο. Άλλωστε αν επρόκειτο για κάτι το οποίο αλλοίωνε την λατρευτική τάξη και ήταν αντίθετο με την εκκλησιαστική μας παράδοση, η εκκλησία είχε τον χρόνο και τον τρόπο να το διορθώσει και να το αποτρέψει.
"Ο νεοφανής Άγιος Φανούριος είναι, στη λαϊκή μας παράδοση, μέγας ευρετής απωλεσθέντων αντικειμένων. Αυτή ακριβώς η ιδιότητα δημιoύργησε το ιδιότυπο λατρευτικό υπόβαθρο της προσφοράς κατά την ημέρα της εορτής του (27 Αυγούστου) εθιμικών άρτων και γλυκισμάτων, τα οποία, αφού ευλογηθούν από τον ιερέα, μοιράζονται στους παρευρισκομένους.
Η σύνδεση του Αγίου με τα χαμένα αντικείμενα είναι παρετυμολογική: Ο Φανούριος φανερώνει! Η λατρεία του Αγίου Φανουρίου φαίνεται ότι ξεκινά από τη Ρόδο, όπου κατά την παράδοση βρέθηκε η εικόνα του, όταν έσκαβαν σε ερείπια παλαιού ναού έξω από τα τείχη της πόλης. Η αμφίεσή του παρέπεμπε σε στρατιωτικό Άγιο. Σε ειδικά εικονίδια πάνω στην ίδια εικόνα υπήρχαν σκηνές από το μαρτύριο του Αγίου. Ο Μητροπολίτης Ρόδου Νείλος (1355-1369) διάβασε την επιγραφή "Άγιος Φανούριος". Από τη Ρόδο η λατρεία του εξαπλώθηκε στα κοντινά νησιά και κυρίως στην Κρήτη, όπου υπάρχουν σήμερα τρία σπουδαία μοναστήρια στα οποία τιμάται και δεκάδες ναοί.
Στην προσφορά άρτων και γλυκισμάτων προς τον Άγιο Φανούριο ανιχνεύονται απηχήσεις των νεοελληνικών νεκρικών εθίμων, αφού το τάμα προς τον Άγιο σχετίζεται με τη μεταθανάτια τύχη των συγγενικών του προσώπων! Πιο συγκεκριμένα, η πίτα παρασκευάζεται "για να συγχωρέσει ο Θεός τση μάνας του Αγίου" ή "για συγχώριο της μάνας και της αδελφής του", ενώ συχνά προστίθεται στην ομάδα των γυναικών και η αρραβωνιαστικιά του! Ο μελετητής της ελληνικής λαογραφίας Γιώργος Αικατερινίδης κατέγραψε μια ενδιαφέρουσα παράδοση για τη μητέρα του Αγίου στις βρύσες Μεραμπέλλου:
"Η μάνα του Αγίου δεν ηκαμε καλό ποτέ τζη. Μόνο ένα κρομμυδύφυλλο ήδωσε μια βολά σ'ένα διακονιάρη. Σαν απόθανε ήβραζε σ'ένα καζάνι με πίσσα και ο Άγιος αρώτησε: α-Γιάντα η μάνα μου είναι εκειά μέσα;
Ο Μιχαήλ Αρχάγγελος τ'απηλοήθηκε: -Γιατί δεν ήκαμε ποτέ καλό. Να ρίξομε το κρομμυδόφυλλο που ήδωσε κι ανέ τηνέ σηκώσει να βγει επάνω, να σωθεί...
Ερίξανε το κρομμυδόφυλλο και η μάνα ντου βγήκε στα χείλια του καζανιού μαζί με τρεις άλλες γυναίκες που πιαστήκανε κι αυτές από το κρομμύδι. Μα η μάνα ντου τώσε δίνει μια σπρωξιά και πέφτουνε πάλι μέσα. Τοτεσάς λέει ο Αρχάγγελος: Θωρείς πως κι επαέ είναι ακόμη κακή.
Τοτεσάς ο Άγιος Φανούριος ζήτησε μια χάρη: Να μην πηγαίνουνε πράμα γι'αυτόν, μόνο για τη μάνα ντου για να λένε να τση συγχωρέσει ο Θεός..."
Οι παραλλαγές της παράδοσης για την αμαρτωλή μητέρα του Αγίου Φανουρίου που ακούγονται σ'όλη την Ελλάδα είναι δεκάδες. Ακόμη και ως ειδωλολάτρης που δεν ασπάστηκε το Χριστιανισμό αναφέρεται. Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης σημειώνει στο διήγημά του "Γουτού Γουπατού" - χωρίς να αναφέρει τίποτα περισσότερο : "Όσοι επικαλούνται τον Άγιο Φανούριον οφείλουν να λέγουν: Θεός σχωρέσ' τη μητέρα του Αγίου Φανουρίου. Θεός σχωρέσ' την." (Νίκος & Μαρία Ψιλάκη, "Το ψωμί των Ελλήνων και τα γλυκίσματα της λαϊκής μας παράδοσης")
"Τον Άγιο Φανούριο έκανε αρκετά δημοφιλή η παρήχηση του ονόματός του προς το φαίνω, φανερώνω. Είναι ο Άγιος που φανερώνει τα χαμένα ζώα ή πράγματα και την τύχη. Γι'αυτό στις εικόνες παριστάνεται να κρατά στο χέρι αναμμένο κερί και στην πίστη του λαού έχει θέση μάντη. Εννοείται ότι το αίτημα συνοδεύεται και με ορισμένα τάματα. Π.χ. οι γυναίκες της Παρνασσίδας, όταν έχουν πράγμα χαμένο τάζουν:
Άγιε μου Φανούριε, φανέρωσέ μου το... και θα σου κάνω μια κουλούρα για την ψυχή της μάνα σου! (Η μάνα του Αγίου έχει πολλές αμαρτίες). Ύστερα νειρεύονται αυτό που έχασαν και το βρίσκουν. Τότε κάνουν μια κουλούρα και τη μοιράζουν στα μικρά παιδιά λέγοντας: "Πάρτε να σ'χωρέστε" (δηλαδή τη μάνα του Αγίου). (Αράχωβα).
Πίτα κάνουν και οι ανύπαντρες για να τους βρει γαμπρό. (Κρήτη)" (Γ.Α.Μέγας, "Ελληνικές γιορτές και έθιμα της λαϊκής λατρείας")
"Για τον Άγιο Φανούριο ο λαός μας λέει πολλά. "Είναι ο Άγιος", λένε οι ξώμαχοί μας, "που φανερώνει τα κλεμμένα ζα και τα χαμένα πράγματα". Καμιά φορά πιστεύουν πως φέρνει και την καλή τύχη στον άνθρωπο. Του φανερώνει το δρόμο τον καλό. "Του φέγγει", λέει ο λαός για κάποιον που τον πάει καλά η τύχη του. "Του φέγγει ο Άγιος Φανούριος". Γι'αυτό στις εικόνες παριστάνεται να κρατάει στο χέρι κερί αναμμένο και να φωτίζει. " (Βασίλη Λαμνάτου, "Οι μήνες στην αγροτική και ποιμενική ζωή του λαού μας")
"Στην Κύπρο, στην Κρήτη και σε άλλες περιοχές, ο Άγιος μπορεί να φανερώσει στην κάθε ανύπαντρη κοπέλα το μέλλοντα σύζυγό της! "Οι ανύπαντρες κοπέλες που θέλουν να παντρευτούν ετοιμάζουν φανουρόπιτα για να φανερωθεί ο υποψήφιος γαμπρός". Στη Σκιάθο "πίτα στον Άγιο τάζουν και οι γυναίκες που τον παρακάλεσαν να τους φανερώσει το γαμπρό που θα κάμουν στην κόρη τους". Στη Φλώρινα, η φανουρόπιτα (που την πάνε οι ελεύθερες κοπέλες στην εκκλησιά) χρησιμοποιείται ως ονειρομαντικό μέσον με ένα κομμάτι που βάζουν κάτω απ'το προσκέφαλο (ο Άγιος θα φανερώσει το μέλλοντα σύζυγο).  [...]
Συνήθως η Φανουρόπιτα παρασκευάζεται με επτά ή εννιά υλικά! Η επιλογή των αριθμών αυτών δεν είναι καθόλου τυχαία, μια και είναι γνωστός ο ρόλος των αριθμών στις μαντικές και μαγικές πρακτικές. Τα επτά ή εννιά υλικά φαίνεται να ενισχύουν ακόμα περισσότερο τη δύναμη της πίτας! [...]

***οι πληροφοριες εοναι απο το www.madata.gr

ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ?

Ξερεις τι σκεφτομαι;
Φαντασου λεει, να μπορουσες
σε ολους αυτους που δηλητηριαζουν τη ζωη σου,
να τους κολουσες μια ταμπελα στη ραχη,
οπως αυτη που εχουν κολησει στα τσιγαρα.
:ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΑΥΤΟ ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ
ΕΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΣΑΣ" ...
Γελια που θα καναμε.....
Αυτη κι αν ηταν προειδοποιηση.......

***Αλκιονη Παπαδακη

Ο ΣΩΣΤΟΣ ΑΝΤΡΑΣ!

 

"...Για τι θες να μιλήσουμε; Για τσάντες ή για άντρες; 
Μην απαντάς: Άντρες.
Εσένα τι συνειρμό σού κάνει το λήμμα άντρας;
Συγκεντρώνομαι. Άντρας είναι ένας, όταν είναι άντρας μου, λέω. 
Ενδιάμεση κατάσταση δεν υπάρχει.
-Υπάρχουν εν τούτοις κι άλλα, μικρά και ανάξια, δευτερεύοντα χαρακτηριστικά που ορίζουν τον άντρα, με ειρωνεύτηκε (νομίζω) η γυναίκα.
-Αυτά δεν με αφορούν, αλλά αν θες...
Κατ' αρχήν ο άντρας καπνίζει και πίνει. 
Το έλεγε η γιαγιά μου, ήταν αλάνθαστη η γριά. 
Ύστερα δεν τον πιάνουν κότσο εκεί που πιάνουν εσένα. Σου λέει: "Άσε θα πάω εγώ να τους μιλήσω". Ακόμα και αν είναι ενάμιση μέτρο άντρας, πρέπει να σου δημιουργεί τη βεβαιότητα πως μπορεί και να τους δείρει στην εφορία.
...Ο άντρας πρέπει να έχει αντίληψη του κόσμου για να συνεχίζεις εσύ να ζεις ξέγνοιαστα.
Αυτή είναι, ίσως, η πιο φεμινιστική αρχή.
Κάθεσαι στο μπουντουάρ και κάνεις νύχι. Που εκείνη την ώρα τίποτε δεν θέλεις να σε διασπάσει.
Ο σωστός άντρας έρχεται με τα χαρτιά από την τράπεζα και σου λέει: 
"Εδώ υπόγραψε. (Γιατί ξέρει και σωστά ελληνικά, δεν τον πήραμε τυχαία). 
Εδώ, παιδί μου, σου λέω, πάνω από τη γραμμούλα...
" Εκείνη την ώρα -καταλαβαίνεις, δεν καταλαβαίνεις- σαν να σου δίνει ένα υποχθόνιο σήμα, ώστε να αρχίσεις να κάνεις γυναικεία:
"πού να υπογράψω άντρα; Εδώ; Κάτσε να στεγνώσει πρώτο το νύχι, μην κάνω μουντζαλιά και δεν το παίρνουνε".
Τότε ο σωστός άντρας θα πει:
"Άσε καλύτερα. Υπογράφω εγώ. Και θα γίνει πλαστογράφος... 
Το κάνει για να μην χαλάσεις το πεντικιούρ;
Επειδή σε περνάει για τελείως ηλίθια; 
Επειδή αταβιστικά κάτι τον σπρώχνει;
Το συμπέρασμα είναι ένα: αυτή η κατάσταση σε βολεύει, γυναίκα. 
Άρα ο άντρας είναι ο σωστός.
Βεβαίως, για να μη σε ξεγελάω, όλα αυτά τα πρακτικά μπορώ, αν ασκηθώ, να τα κάνω και μόνη μου. 
Αλλά είναι αυτή η άχαρη διανομή, η διανομή που ονειρεύτηκα; 
"Που προχωράς μέσα στο πλήθος, χλομή, γκρίζα γυναίκα, που κανείς δεν σε φροντίζει;
" Σαίξπηρ, κουκλάκι μου...
..."Πήγαινε πιες νερό, δεν ήπιες όλη μέρα". 
Και μέσα σε αυτή την ατάκα συνόψισα τα πάντα... 
Διόλου πια με ενδιέφερε αν θα μου φέρει ποτέ λουλούδια και τσάντα από κροκόδειλο, το ίδιο κάνει. Μόνο εκείνο το "δεν ήπιες νερό όλη μέρα". 
Ήρθε και ακούμπησε πάνω στην άλλη του κουβέντα: 
"Σήμερα πρέπει να σε βγάλω στον ήλιο" - καταλήγω:
Αυτά είναι τα μόνα αληθινά δώρα και άντρας είναι αυτός που δεν σ' αφήνει να ξεραθείς... 
Να μαραθείς, είπα. 
Να ξεραθείς -είπε αυτή- και έχει διαφορά.
Που ένα ποτήρι με νερό φτάνει για να την κάνει

***

αυτος ειναι ο ΣΩΣΤΟΣ αντρας που θα σε κανει να πεις περηφανα στην μανα σου

"με προσεχει μανα μου φερνει νερο να πιω"

κι εκεινη θα νοιωσει ησυχη που επιτελους καποιος συνεχιζει να σε φροντιζει μετα απ'αυτην!!!

***ΤΑ ΧΡΥΣΑΦΕΝΙΑ ΛΕΠΙΑ ΤΟΥ ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΥ
Μαλβινα Καραλη

Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ

 

Ηταν μια φορα ενας αγροτης 

χοντρος και ασχημος που ειχε ερωτευτει...

(φυσικα!!)
μια πριγκιπισσα ξανθια και πανεμορφη!!
Μια μερα ,

η πριγκιπισα -κανεις δεν ξερει γιατι-εδωσε ενα φιλι
στον χοντρο και ασχημο αγροτη....

και ως δια μαγειας

αυτος μεταμορφωθηκε σε εναν κομψο
και λιγεροκορμο πριγκιπα!!

................................
(Τουλαχιστον ετσι τον εβλεπε αυτη....)

(Τουλαχιστον ετσι  αισθανοταν αυτος….)
***Χορχε Μπουκαι

κι ετσι αγαπηθηκαν αυτοι καλα

και αγαπησαν και τη ζωη καλυτερα!!

ΦΑΝΤΑΣΟΥ...

Ο Εμετ Φοξ στο βιβλιο του "Ανακαλυψε τον Αληθινο σου Εαυτο" γραφει...

Οσο  η αληθεια της   Πανταχου Παρουσιας του Θεου
ενσταλαζεται ολο και περισσοτερο μεσα στο νου του ανθρωπου,
αλλαγες προς το καλυτερο θα ερχονται για το ανθρωπινο γενος.
Στην αρχη οι αλλαγες αυτες μπορει να συνοδευονται
απο καποια συγχυση και δυσπιστια αλλα αυτο δεν θα διαρκεσει πολυ...
Πρωτα απ'ολα θα εξαφανιστει η φτωχεια.
Αυτο σημαινει τελος στο τριπτυχο φτωχια-πεινα-βρομια.
Ολοι θα εχουν αληθινη ευημερια, χωρις να θυσιαζεται
το ενα μερος του πληθυσμου υπερ του αλλου...
Αυτο φυσικα θα σημαινει και το τελος του εγκληματος
Στη συνεχεια θα εξαφανιστουν οι ασθενειες.
Οι ανθρωποι θα εχουν υγιη σωματα και θα ζουν
δραστηριοι ως τα γηρατεια.
Θα βελτιωθει τοσο γρηγορα η ανθρωπινη συνειδητοτητα
ωστε χιλιοι δυο φοβοι,οι ζηλιες,οι φθονοι,οι μνησικακιες
και τα παρομοιαπου φθειρουν σημερα τη ζωη των ανθρωπων
θα ανηκουν παντελως στο παρελθον,ενω θα παψει κι ο πολεμος.
Φαντασου,
εναν κοσμο χωρις στρατους,χωρις αστυνομικα τμηματα,
χωρις φυλακες,νοσοκομεια,χαμοσπιτα,ορφανοτροφεια,
χωρις κλειδαριες στις πορτες η συρταρια η τραπεζες
η ασφαλη θυσαυροφυλακια επειδη δεν θα υπαρχει ανγκη για κατι τετοιο.
Φαντασου
τον καινουριο αυτο κοσμοκαι βοηθησε τον να γεννηθει,
πιστευοντας σ'αυτον περιμενοντας τον ,και προσευχομενος γι'αυτον.

Ας κανουμε αυτη τη φαντασια πραγματικοτητα !
Στο χερι μας ειναι.......

ΖΗΣΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ!

ΟΤΑΝ Η ΑΓΑΠΗ ΣΕ ΚΑΛΕΙ..

Όταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την, Μόλο που τα μονοπάτια της είναι τραχιά κι απότομα.

Κι όταν τα φτερά της σε αγκαλιάσουν, παραδώσου, μόλο που το σπαθί που είναι κρυμμένο ανάμεσα στις φτερούγες της μπορεί να σε πληγώσει.

Κι όταν σου μιλήσει, πίστεψε την, μ’ όλο που η φωνή της μπορεί να διασκορπίσει τα όνειρά σου σαν το βοριά που ερημώνει τον κήπο.

Γιατί όπως η αγάπη σε στεφανώνει, έτσι και θα σε σταυρώσει.

Κι όπως είναι για το μεγάλωμα σου, είναι και για το κλάδεμά σου.

Κι όπως ανεβαίνει ως την κορφή σου και χαϊδεύει τα πιο τρυφερά κλαδιά σου που τρεμοσαλεύουν στον ήλιο,

Έτσι κατεβαίνει κι ως τις ρίζες σου και ταράζει την προσκόλληση τους στο χώμα.

Σα δεμάτια σταριού σε μαζεύει κοντά της. Σε αλωνίζει για να σε ξεσταχιάσει. Σε κοσκινίζει για να σε λευτερώσει από τα φλούδια σου. Σε αλέθει για να σε λευκάνει. Σε ζυμώνει ώσπου να γίνεις απαλός.

Και μετά σε παραδίνει στην ιερή φωτιά της για να γίνεις ιερό ψωμί για του Θεού το άγιο δείπνο.

Όλα αυτά θα σου κάνει η αγάπη για να μπορέσεις να γνωρίσεις τα μυστικά της καρδιάς σου και με τη γνώση αυτή να γίνεις κομμάτι της καρδιάς της ζωής.

Αλλά αν από το φόβο σου, γυρέψεις μόνο την ησυχία της αγάπης και την ευχαρίστηση της αγάπης,

Τότε, θα ήταν καλύτερα για σένα να σκεπάσεις τη γύμνια σου και να βγεις έξω από το αλώνι της αγάπης.

Και να σταθείς στον χωρίς εποχές κόσμο όπου θα γελάς, αλλά όχι με ολάκερο το γέλιο σου και θα κλαις, αλλά όχι με όλα τα δάκρυά σου.

Η αγάπη δε δίνει τίποτα παρά μόνο τον εαυτό της και δεν παίρνει τίποτα παρά από τον εαυτό της.

Η αγάπη δεν κατέχει κι ούτε μπορεί να κατέχεται, γιατί η αγάπη αρκείται στην αγάπη.

Όταν αγαπάς, δε θα ‘πρεπε να λες: “Ο Θεός είναι στην καρδιά μου”, αλλά μάλλον “Εγώ βρίσκομαι μέσα στην καρδιά του Θεού”.

Και μη πιστέψεις ότι μπορείς να κατευθύνεις την πορεία της αγάπης, γιατί η αγάπη, αν σε βρει άξιο, θα κατευθύνει εκείνη τη δική σου πορεία.

Η αγάπη δεν έχει καμιά άλλη επιθυμία εκτός από την εκπλήρωσή της.

Αλλά αν αγαπάς κι είναι ανάγκη να έχεις επιθυμίες, ας είναι αυτές οι επιθυμίες σου: Να λιώσεις και να γίνεις σαν το τρεχούμενο ρυάκι που λέει το τραγούδι του στη νύχτα. Να γνωρίσεις τον πόνο της πολύ μεγάλης τρυφερότητας. Να πληγωθείς από την ίδια την ίδια τη γνώση σου της αγάπης. Και να ματώσεις πρόθυμα και χαρούμενα. Να ξυπνάς την αυγή με καρδιά έτοιμη να πετάξει και να προσφέρεις ευχαριστίες για μια ακόμα μέρα αγάπης. Να αναπαύεσαι το μεσημέρι και να στοχάζεσαι την έκσταση της αγάπης. Να γυρίζεις σπίτι το σούρουπο με ευγνωμοσύνη στην καρδιά Και ύστερα να κοιμάσαι με μια προσευχή για την αγάπη που έχεις στην καρδιά σου και μ’ έναν ύμνο δοξαστικό στα χείλη σου.

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Χαλίλ Γκιμπράν “Ο Προφήτης, Ο κήπος του Προφήτη”)